Mijn 2025 – een rollercoaster van pijn, opluchting en diepe inzichten

Ik was leeg

Aan het begin van 2025 stond mijn agenda leeg. Geen sessies, geen workshops. Ik was aan het zoeken — niet alleen naar hoe ik weer leven in mijn praktijk kon krijgen, maar vooral naar wat er met míj aan de hand was. Ik voelde dat het niet goed ging. Dat er iets mis was. Maar ik durfde er mijn vinger nog niet op te leggen.

Achteraf zie ik: het waren niet zozeer mijn praktijk of mijn aanbod die leeg waren. Ik was leeg. Mezelf kwijt. Ver verwijderd van mijn innerlijke richting. Hoe stevig ik misschien ook nog over kwam.

Hoe ik mezelf kwijtraakte

Ik had me enorm laten beïnvloeden in een relatie die ik had naast die met mijn partner. Het was ingewikkeld om me daartegen te verzetten, want ik voelde me plots zó gewild en geliefd door die ene persoon — iets wat ik nog nooit zo had ervaren.

Achteraf zie ik de rode vlaggen. Maar op dat moment werd een oud kindstuk in mij geraakt: het stuk dat zó graag gezien en gewenst had willen zijn. Langzaam maar zeker begon ik mezelf aan te passen. Niet alleen mijn gedrag, maar zelfs mijn gedachten. Wat ik zelf dacht of voelde was minder goed of “niet waar”.

Ik herkende het later maar al te goed: teruggeworpen in de dynamiek van mijn jeugd, met een agressieve moeder met narcistisch gedrag. Mijn antwoord was hetzelfde als toen: aanpassen, me verontschuldigen, meebewegen.

Fawning – overleven door jezelf te verlaten

Deze traumarespons heet fawning op z'n Engels, in het Nederlands: vleien. De vierde traumarespons, naast vechten, vluchten en bevriezen. Een mix van bevriezen en vechten, waarbij je je aanpast aan degene die voor jou (onbewust) bedreigend is, omdat je je niet sterk genoeg voelt of bent om te vluchten.

In deze traumarespons voelt weggaan levensgevaarlijk, ook al ís de realiteit anders.

Ik kón weg. Maar ik had lang niet door waar ik in was beland. Naar buiten toe was deze persoon leuk, bijzonder, charmant. Wat er binnen de relatie gebeurde wist niemand. Dus moest het wel aan mij liggen. Ook dat hoort bij fawning: altijd jezelf als schuldige zien.

Misschien herken je hier iets van. Btw, iedereen kan deze respons ontwikkeld hebben, ook peniseigenaren.

Het kantelpunt

Tot het moment — alweer een paar maanden later — dat ik eigen keuzes begon te maken. Keuzes die niet volledig om de ander draaiden. Niet meer alleen om “samen”. Dat viel niet goed. En toen was het klaar.

Wat volgde was een fase van enorme opluchting. En verwerking. Van mezelf weer voelen. Terug herinneren wie ik ben. En opnieuw mijn bedrijf herijken: de dingen weer doen zoals ík ze doe. En daar blij mee zijn. Zonder angst.

Dankbaarheid en integratie

Mooi is aan deze heftige fase die achter me ligt, is dat ik ook dankbaar ben voor deze ervaring.

Dankbaar voor mijn man Gert, die me altijd alle vrijheid geeft om mijn processen te doorleven, in mijn valkuilen te stappen, ervan te leren en weer op te bloeien. Dankbaar toch ook voor degene bij wie ik al deze pittige ervaringen heb opgedaan.
En dankbaar voor alle mensen die hun weg (weer) naar mijn praktijk en workshops vinden.

Deze ervaring heeft iets in mij opengebroken, me uit mijn grot getrokken 😉. Alle ervaringen in mijn leven — relaties, seksualiteit, intimiteit, zelfliefde, trauma — kwamen samen in een diep, lichamelijk weten van wat mijn missie is.

Een glasheldere missie

Vrouwen, net als ik, met een traumaverleden hebben een andere route nodig om hun genot en plezier op nummer 1 te zetten, hun schaamtes en angsten te overwinnen en innerlijk weer vrij te worden.

Dat betekent:

  • kleinere stappen, yup
  • óf al grotere stappen, maar mét bewustzijn van en aandacht voor waar je vandaan komt
  • veiligheid
  • verbinding
  • bewustwording

Daar gaat mijn werk over.

En zeg nou zelf: hoeveel vrouwen ken jij die géén nare of negatieve imprints hebben meegekregen rondom intimiteit en seksualiteit? Ze zijn echt in de minderheid.

Er zijn ook veel vrouwen die al heel veel stappen hebben gezet, maar die nog steeds het beste gedijen in een omgeving waarin aandacht is voor hun zenuwstelsel, hun geschiedenis en hun grenzen: Vrouwen die nieuwsgierig zijn. Of voorzichtig nieuwsgierig.

De vragen die we samen onderzoeken

Hoe is het om met alleen vrouwen met je seksualiteit bezig te zijn?
Hoe herken je de reacties van je zenuwstelsel — en hoe kun je jezelf reguleren?
Hoe voelt consent voor jóu, en mag je oefenen met grenzen en verlangens?
Durf je je kwetsbaar op te stellen en je schaamte te laten zien?
Mag je verlangen naar seksualiteit met vrouwen onderzoeken?
Ben je toe aan spelen, experimenteren, misschien zelfs bloot?
En hoe beweeg je je in zo’n groep — of op een sensueel speelfeestje?

Dit zijn vragen die ik jou stel. En die ik zelf ook regelmatig krijg.

Je hoeft het niet allemaal al te weten

Dat is misschien wel het belangrijkste: je hoeft het niet al te weten of te kunnen. We blijven leren. Altijd. Soms ontdekken we een vuur onder onze angsten en remmen. Soms weten we dat vuur al lang, maar zoeken we een veilige plek om het te laten zien.

Wat deze ervaring mij bracht, was een diepe bevestiging van mijn missie. Ik wil je nog meer uitnodigen om jezelf op nummer 1 te zetten. Om te kiezen voor jouw plezier en genot. En om jezelf — stap voor stap — te ontvleien. Want deze traumarespons zit in meer of mindere mate in vrijwel alle vrouwen (en andere mensen). En hij houdt ons klein.

En jij?

Waar kijk jij naar uit komend jaar?
Kom je eens bij me diep duiken — of steek je liever eerst voorzichtig je teen in het sensuele water?

In mijn agenda vind je mijn actuele aanbod: van zachte, veilige eerste stappen tot verdiepende workshops en weekenden. Je bent welkom, precies zoals je nu bent.

Wat je weten mag en wat je met me kunt:

  • Om te beginnen werk ik met alle mooie nieuwsgierige mensen die graag zelf willen ontdekken hoe ze kunnen leren of méér kunnen maken van hun intieme en persoonlijke leven, door schaamte of andere blokkades te overwinnen.
    Ongeacht gender.

    De manier waarop ik werk is heel erg divers en altijd maatwerk. Ik put uit mijn levenservaring op het gebied van trauma, relaties en onconventionele ervaringen waardoor ik altijd naast je kan staan en meekijken en meevoelen. Ik ga ervan uit dat jijzelf de enige bent die jouw echte antwoorden kan ontdekken. Daar help ik je bij.
  • Ik werk trauma-geïnformeerd en ben een zeer ervaren ervaringsdeskundige, maar ben geen traumatherapeut.
  • Kijk verder hier op mijn site voor de Vrij(!) met jezelf - Ontdekkingsreis in 5 zaterdagen voor voorzichtig nieuwsgierige vrouwen, de losse Genotskunst ontdekkingsdagen voor nieuwsgierige vrouwen en het Genotskunst weekend voor nieuwsgierige vrouwen
  • Al mijn workshops zijn open voor iedereen met een vulva, hoe je je ook identificeert. Trans, non-binairy, helemaal welkom.
  • In de individuele sessies is iedereen welkom, in alle vormen en samenstellingen.


Wil je hier meer over weten en zoek je begeleiding in jullie proces? Plan dan gerust een gratis Ontdekkingsgesprek via de link op deze pagina.

Arati Touch

Over Arati

Ik begeleid mensen voor wie seksualiteit en intimiteit niet easy en vanzelfsprekend is. Individueel en in workshops. Hands-on en in consent zakken we in ontspanning, zelfliefde en weer helemaal 'eigen' mogen zijn. Het is een kwestie van herinneren wat er al was.


Vaak ontdek ik, zoals ik dat ook nog steeds bij mezelf aan het ontdekken ben, dat de relatie met ons eigen lijf, zeker op seksueel gebied de sleutel is tot echt genieten, zelfliefde, bewustwording, extase en je vrij voelen, óók in relatie tot de ander. En het mooiste werk dat ik ooit gedaan heb. Ik ben seksuologisch lichaamswerker, coach, ademcoach en deep-tissue lichaamswerker. Dat mix ik met mijn liefde, wijsheid en humor.

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}
>