Geen initiatief nemen in bed, geen verlangen voelen of zelfs helemaal geen seksuele energie ervaren: dit kan een grote last zijn in een relatie. Veel stellen lopen hier tegenaan en weten niet hoe ze hiermee om kunnen gaan.
Een worsteling voor beide partners
‘Ik vind het zo lastig dat ik niet kan genieten en klaarkomen. Ik heb er ook al snel genoeg van en ben vaak moe. En het geeft me continu het gevoel dat ik tekortschiet, omdat hij het zo vaak probeert en dan weer baalt of zich afgewezen voelt. Ik heb daar geen zin meer in en ik wil dat veranderen.’
‘Ze neemt nooit initiatief, geniet niet en wil niet. Dit kan zo niet doorgaan, want dat is niet goed voor mij. Mijn natuurlijke mannelijke oerdrang heeft het nodig om me echt helemaal te laten gaan en dat kan niet bij haar. Ik pas me al jaren aan.’
Dit koppel, beiden rond de 40, met drukke banen en een samengesteld gezin, zat er zichtbaar doorheen. Ze wilden plezier hebben in de schaarse tijd die ze samen hadden, maar hun seksuele relatie frustreerde hen beiden. Hun gesprekken waren beladen, vol ingehouden emoties. In het online Ontdekkingsgesprek waren ze samen, vermoeid maar hoopvol, en zochten ze naar antwoorden. Mijn intuïtie zei me dat ik haar eerst alleen moest laten komen, om te ontdekken waar haar blokkades écht zaten.
Mijn eigen seksualiteit en het effect van verleden en opvoeding
“Geen initiatief kunnen nemen, meegaan in seks ‘omdat het moet’ en er niet volledig bij zijn: het zijn patronen die ik herken. [Herkenbaar? Lees ook naar welke spiegel jij kijkt als het om jouw seksualiteit gaat] Zelf had ik een partner die me de ruimte gaf om zo te zijn, zonder te weten hoe hij hiermee om kon gaan. Ik legde de lat hoog voor mezelf: ik moest sexy en aantrekkelijk zijn. Ik schaamde me voor ons minimale seksleven, zonder te beseffen dat ik bij elke poging compleet dissocieerde: mentaal afwezig was, los van mijn lichaam.”
Jaren later ontdekte ik dat mijn gedrag rondom intimiteit diepgeworteld was in mijn ervaringen met seksueel misbruik. Seksueel misbruik is breed en vaak realiseren mensen – vooral vrouwen – zich niet dat wat ze hebben meegemaakt traumatisch was. Het voelt veiliger om het weg te stoppen en te leven met minder plezier.
Van blokkades naar groei
Tijdens onze eerste sessies vertelde mijn cliënte schoorvoetend over haar jeugd. Haar opvoeding had haar negatieve overtuigingen over seksualiteit bijgebracht: emoties waren niet welkom, aanraking was zeldzaam, slank was de norm en een vulva is lelijk. Haar lichaam en seksualiteit waren iets om af te keuren in plaats van te omarmen. Dit besef was een eye-opener.
Door lichaamswerk en technieken zoals Mindful Mapping en Actief Ontvangen — waarbij je stap voor stap leert voelen wat aanraking met je doet — werd haar vermogen om te voelen langzaam weer wakker. Totdat ze zelf kon erkennen dat er ook seksueel misbruik in haar verleden was geweest – iets wat ze nooit serieus had genomen. Haar tranen kwamen pas later, toen ze besefte hoeveel impact dit had gehad. Een belangrijke stap was om dit te delen met haar partner en hem te vragen mee te komen naar de sessies.
De rol van de partner
In de gezamenlijke sessies onderzochten we niet alleen haar trauma, maar ook de rol van haar partner. Voor hem was seksualiteit iets natuurlijks, vrij en onbezwaard, terwijl zij het associeerde met schaamte en angst. Zijn verdriet en frustratie over hun seksleven werden erkend, zodat hij ruimte kon maken voor haar proces en kon hij zien hoe belangrijk hij hierin was.
Hierdoor durfde zij te experimenteren met aanraking zonder seksuele intentie en later met bewuste keuzes hierin. De aanraakoefeningen uit de Wheel of Consent — een methode om bewust te voelen en aan te geven wat je wel en niet wilt — gaven hen beiden heldere ja’s en nee’s, en brachten plezier en ontspanning terug.
Langzaam begonnen ze elkaar weer te vinden. Een kleine aanraking zonder druk, een speelse blik, een ontspannen kus – het waren kleine stappen, maar ze voelden als grote overwinningen.
Verantwoordelijkheid nemen
Zowel de partner die zich ‘tekort’ voelt schieten als de partner met blokkades heeft een verantwoordelijkheid. De ‘tekortkomende’ partner kan zich schuldig voelen of vastzitten in oude pijn, vaak ontstaan in de jeugd. Woede en teleurstelling worden dan onbewust in de relatie uitgedrukt. Eerlijke zelfreflectie en open communicatie helpen om deze patronen te doorbreken.
Voor de partner die het moeilijk vindt om verlangen te voelen, staat er vaak een onderliggende angst achter: angst voor afwijzing, beschuldiging of zelfs herbeleving van trauma. Veiligheid en geduld zijn essentieel om deze angsten los te laten.
Samen een nieuwe basis leggen
Dit koppel leerde hoe ze elkaar écht konden zien en ontvangen. Hun dynamiek veranderde, en met de handvatten die ze kregen, vonden ze opnieuw speelsheid en verbinding. ‘We hebben er nu vertrouwen in dat we weer kunnen spelen met elkaar!’ zei hij stralend. Zij straalde helemaal met hem mee. Kleine gebaren, maar ze betekenden zoveel.
Ik ben hierin geïnspireerd door het werk van Stijn Schenk en Legien Warsemisoto (Samen Helen), die educatief materiaal ontwikkelden voor partners van mensen met een geschiedenis van seksueel misbruik. Benieuwd hoe ik met trauma werk binnen sessies? Dat lees je op de pagina met veelgestelde vragen.
Wil je hier meer over weten en zoek je begeleiding in jullie proces? Plan dan gerust een gratis Ontdekkingsgesprek via de link op deze pagina.
