‘Een relatie zonder seks’

‘Een relatie zonder seks’

Ik geniet na, en ik voel me kwetsbaar. Wat kan kwetsbaar voelen toch een strijd zijn, als er zere oude herinneringen aangeraakt zijn en iets in mij vindt dat ik dat niet mag voelen. Dat ik flink moet zijn.

Ik ben net terug uit een intense training over het deconditioneren van mijn/onze seksualiteit. Voor het eerst weer eens in een groep zijn in plaats van er een te geven. Ik kwam mezelf goed tegen, en ik heb nog meer ontzag voor alle mooie dappere zielen die zich aanmelden bij Mila en mij voor onze intensives. In de training waar ik in meedeed gold de regel 'geen liefdadigheid', ook niet vanuit de leiding.

Het mooie en ook harde van zo'n regel is dat al onze gedragspatronen glashelder boven komen drijven: de overlever, de krachtige en slimme gedijt hier fantastisch in. Maar als je moed en soms support nodig hebt om te helen van een treitertrauma dan kan zo'n afspraak ook genadeloos voelen. Want dat was wat ik me realiseerde toen ik weer thuis was: de exposure van mijn kwetsbare seksualiteit (dat is het altijd van iedereen natuurlijk, niet alleen van mij) had een heel oud trauma van mij wakker gemaakt en ik had me ernaar gedragen. Verlegen, bang en flink. De groep van 50 mensen had hetzelfde effect op mij als de plagende kinderen vroeger op het schoolplein en in de klas.

De reden dat ik erover schrijf is omdat ik schaamte voelde, schaamte omdat ik zo werd afgewezen, ik zou te onzeker zijn, misschien niet van de goede leeftijd, het kan van alles zijn. Het was iig. te bedreigend voor mij. Terugkijkend zie ik het nu pas in, hoe onveilig het voor me was en hoe goed ik ook voor mezelf gezorgd heb! Enorm gelachen en geknuffeld met sisters, prachtige sessies meegemaakt, veel gegeven, mijn hele juice weer wakker geschud, en ik heb zelfs een gigolosessie voor mezelf geboekt, heerlijk! En tot slot heb ik ook mijn afwijzers gevraagd wat ze zagen en voelden bij mij en daarmee heb ik ook mezelf kunnen laten zien. Ik ben trots op mezelf.

En ik begrijp nu ook waarom ik uiteraard óók kies voor geen liefdadigheid maar wel altijd samen met bewustwording en heling. Omdat ik weet hoe het kan voelen.

Btw, zo'n gigolosessie raad ik iedere vrouw aan, wat een CADEAU! Een klein tipje van de sluier: je beleeft opeens hoe het óók kan, en dan nog meer én beter . Helemaal voor jou.

Herken jij jezelf in mijn ervaring? En kun jij wel wat zelfbekrachtiging en zelfliefde gebruiken om ook weer te gaan bloeien en genieten? Ik zie je, ik hoor je en ik begrijp je helemaal, én ik kan je helpen. Want I've got the T-shirt 😉. Maak een gratis 30-minuten ontdekkingsafspraak met me via de link hiernaast, je bent helemaal welkom.

By Arati Touch

december 8, 2019


Annemarie verlangt enorm naar aanraking en intimiteit maar is bang erom te vragen. Ton bekent dat hij nooit geweten heeft dat Annemarie deze problemen had. Hij dacht altijd dat áls ze seks hadden, al was het niet vaak, dat het fantastisch was. Het is mooi om te zien hoe ze dit samen willen aangaan.

Ons seksleven nieuw leven inblazen

Het was Annemarie die mijn aanbod zag voor seksuologisch lichaamswerk aan echtparen. Een ‘wake-up call’, om samen iets te gaan doen aan hun tanende intimiteit en seksualiteit. Zo zitten nu voor me. Hun wens? Om zich weer seksueel vrij te voelen bij elkaar.

Praten tijdens het vrijen, vertellen wat je lekker vindt, of anders wilt, dat hadden ze eigenlijk nooit gedaan. Annemarie vertelde aarzelend dat ze bij het vrijen vaker niet dan wel aanwezig was met haar aandacht. Bijna als een ‘bevriezen’.

De eerste oefeningen zouden ze gekleed doen. Oefenen met nemen en toelaten, geven en ontvangen. Best spannend om te gaan doen. Dat deden ze volgens ‘The Wheel of Consent’, een leuke en diepgaande methode (ontwikkeld door dr Betty Martin) waarbij je leert vertragen en woorden geeft aan wat je ervaart.

Saaie Seks?

Zo ontdekte Ton tijdens een oefening dat hij zich begon te vervelen, en zich terugtrok; ook lichamelijk. Een bijna automatische reactie op een defensieve vraag van Annemarie: hoe hij dacht haar aan te gaan raken. Dit herkenden ze beiden in een dagelijks patroon. Dat was een grote ontdekking. Ton zag dat hij zich zo beschermde tegen afwijzing, door vooral niets te vragen voor zichzelf. Annemarie verzachtte op het moment dat Ton zich zo kwetsbaar liet zien. En begreep dat er pas intimiteit is als zij zich beiden eerlijk uiten, zonder de ander te willen sturen.  

Terug naar verbinding en plezier

Zo kwam er weer ruimte voor plezier, door de moeilijke dingen aan te gaan: het leren omgaan met de ‘bevriesstand’, het leren herkennen van je afgewezen voelen, en kwetsbaar en eerlijk durven zijn. Het resultaat? Een blij en knuffelend stel dat niet wist hoe snel ze naar huis konden gaan.

Arati Touch

About the author

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Jouw onweerstaanbare aanbod....


>